Czechy

stolica:Praga
powierzchnia:78 866 km2
ludność:10 272 179
język:czeski
waluta:korona czeska (CZK)
zasilanie:220 V
Sprawdź oferty

Opis

Czechy leżą w środkowej Europie, granicząc z Niemcami, Austrią, Słowacją i Polską. Pod względem administracyjnym dzielą się na czternaście województw: stołeczne Praskie, Středočeskie, Jihočeskie, Plzeňskie, Karlovarskie, Śsteckie, Libereckie, Královéhradeckie, Pardubickie, Vysočina, Jihomoravskie, Zlínskie, Olomouckie i Moravskoslezskie. Stolicą Czech jest Praga. Historyczne krainy to Czechy, Morawy i Śląsk. Region czeski to m.in. góry: Rudawy (Góry Kruszcowe), tworzące Sudety Góry Łużyckie, Góry Izerskie, Karkonosze, Góry Orlickie oraz Czeski Las, Szumawa, Wyżyna Czesko-Morawska i Beskid Śląsko-Morawski. Przez te tereny przepływają Łaba i Wełtawa.


Kiedy jechać?

Termin rozpoczęcia podróży zależy przede wszystkim od jej celu. Jeżeli ktoś planuje zwiedzanie zabytków, na pewno nie przyjedzie do Czech w okresie jesienno-zimowym, tym bardziej, że od listopada do marca sporo atrakcyjnych obiektów (np. zamki w okolicach Pragi) jest zamkniętych albo otwartych zaledwie kilka godzin dziennie. Również wyprawa w góry w tym okresie byłaby przedsięwzięciem dosyć ryzykownym dla osób nieobeznanych z górami, chyba że ktoś wybiera się na narty. Czechy zdecydowanie najlepiej zwiedzać późną wiosną i latem - od maja do września. Pragę od końca czerwca do sierpnia, a także w okresie Bożego Narodzenia, zadeptują tłumy turystów; kto ich nie lubi, na wizytę w stolicy powinien wybrać inny czas. Podczas świąt wiele muzeów i zabytków jest nieczynnych. Listę oficjalnych dni świątecznych podano w ramce.


Główne atrakcje

Miasta; ważniejsze miejscowości to m.in. Kutná Hora, Tábor, České Budějovice, Českż Krumlov, Prachatice, Pilzno, Mariánské Lázně, Frantikovy Lázně, Litoměřice czy Litomysl. Zlokalizowane bardziej na wschód Morawy ciągną się od gór Jesioników i Beskidów po wyznaczające granicę ze Słowacją Białe Karpaty. Stolicą Moraw jest Brno, w którego okolicach znajduje się Kroměříz i zamek Pernstejn. Na Morawach koniecznie trzeba zwiedzić: Znojmo, Mikulov, Ołomuniec, Slavonice i Telč. Na uwagę zasługuje też architektura ludowa, m.in. w słynącej z żywego folkloru miejscowości Stráznice. Trzeci i najmniejszy region państwa czeskiego to Śląsk, ciągnący się od granicy z Polską do Jesioników i Beskidów. Do Śląska należy też czeska część doliny Odry z leżącą nad nią stolicą regionu - Ostrawą.


Przyroda

Ponad 33% obszaru Czech porastają lasy, nie brak tu również terenów zielonych. Niektóre obszary są szczególnie atrakcyjne pod względem przyrodniczym, a część z nich objęto ochroną prawną. Oprócz rezerwatów są cztery parki narodowe: Karkonoski, Szumawski, Podyjí i Czeskiej Szwajcarii. Atrakcyjne turystycznie są także m.in. Czeski Raj (niedaleko Pragi), gdzie zobaczyć można słynne skalne miasta, Czeski Kras z zamkiem Karlstejn, przepiękne jaskinie Morawskiego Krasu. Warto też zwiedzić Palawę (rezerwat biosfery), skupisko dawnych stawów rybnych Třeboňsko czy usytuowane w pobliżu Pragi Křivoklátsko (rezerwat UNESCO). Amatorzy górskich wędrówek mają do dyspozycji liczne szlaki piesze. Kto nie lubi chodzić po górach, może wjechać samochodem np. na przełęcz Červenohorskie sedlo w Jesionikach albo do kompleksu Pustevny, gdzie rozpoczyna się szlak na górę Radhost'.


Turystyka piesza

Tę formę rekreacji uprawiają całe rodziny, szczególnie podczas weekendowych wycieczek za miasto. Planując piesze wypady, warto zaopatrzyć się w mapę szlaków turystycznych danego regionu. Można ją kupić lub dostać w miejscowym biurze informacji turystycznej. Dokładnych map warto też poszukać w większych księgarniach. Szlaki turystyczne są zwykle dobrze oznaczone, a na początku danego odcinka lub na skrzyżowaniach dwóch tras znajdują się tabliczki informujące o miejscach, do których dany szlak prowadzi i o czasie potrzebnym do przebycia danego odcinka.


Turystyka rowerowa

Czesi jeżdżą rowerami chętnie i często. Wolny czas spędzają w ten sposób całe rodziny. Wykorzystują do tego mniej uczęszczane szosy oraz oznakowane trasy rowerowe w lasach i na terenach górzystych. Turystyce rowerowej poświęca się specjalne broszury, nierzadko bezpłatne. Szczególnie przydatna jest darmowa broszura DASIS (Dálniční a Silniční Informační Systém). Co jakiś czas pojawia się jej wydanie specjalne, zawierające mapy najciekawszych tras rowerowych w całych Czechach.


Gastronomia

Tradycyjna kuchnia czeska (ta w restauracjach jest nieco inna niż domowa) kojarzy się z knedlikami - typowym dodatkiem do potraw mięsnych z sosami. Warto pamiętać, że są one dwojakiego rodzaju: bułczane (houskovż knedlík) i ziemniaczane (bramborovż knedlík). Gotowany na parze knedlik kroi się na kromki. O smaku decyduje sos, gęsty i najczęściej dobrze przyprawiony. Typową potrawą jest gulasz albo pieczeń z polędwicy w śmietanie (svíčková na smetaně), podawana zwykle ze słodką albo kiszoną kapustą. Kuchnia czeska preferuje mięsa w szerokim wyborze. Przeważnie na stoły trafiają pieczenie wołowe, wieprzowe i cielęce, ale także pieczone gęsi, kaczki (często z farszem) oraz przyrządzone na różne sposoby kurczaki. Wielu smakoszy z pewnością zadowolą rolady, rolki mięsne z nadzieniem, szaszłyki oraz różnego rodzaju kotlety. Ważnym daniem obiadowym są zupy, bazujące na wywarze z mięsa wołowego, wieprzowego, cielęcego, z drobiu, a także z ryb. Bardzo lubiane są zupy podprawiane śmietaną albo zasmażką, na czele z kartoflanką (bramboračka), której niewiele ustępują grzybowa, cebulowa i jarzynowa. Restauracje podtrzymujące miejscowe tradycje oferują spory wybór dziczyzny, polecając nie tylko udziec z sarny czy dzika, ale też takie specjały, jak bażanty i kuropatwy. Smaczne są również potrawy z ryb, zwłaszcza smażony karp albo pstrąg pieczony na maśle z kminkiem, których nie może zabraknąć na wigilijnym stole. Najwięcej takich dań przyrządzają, rzecz jasna, specjalizujące się w nich restauracje rybne. Dużo jest różnorodnych potraw z ziemniaków, gotowanych albo pieczonych, oraz dań mącznych na bazie ziemniaków, jak skubánky (z gotowanych ziemniaków), chlupaté knedlíky (z surowych ziemniaków), gotowane w wodzie, a także znane i u nas placki czy zapiekanki ziemniaczane. Warzywa zdecydowanie nie są mocną stroną czeskiej kuchni. Sytuacja poprawiła się w ostatnich latach w związku z apelami o zdrowe odżywianie i obok typowych zestawów sałatek z pomidorów, ogórków oraz jarzyn konserwowych lub marynowanych (słynne znojemskie ogórki) pojawiły się bardziej wyszukane surówki. Z deserów warto polecić słynne pardubickie pierniki, popularne naleśniki (palačinky) i racuchy (lívance). Tradycyjnym czeskim łakociem są wafle karlowarskie (karlovarské oplatky), sprzedawane na specjalnych ulicznych wózkach (na gorąco).


Czeskie Piwa

Czeskie piwo jest znane i cenione na całym świecie, ma też bogatą tradycję. Już mieszkające na terenach czeskich plemię Bojów zajmowało się warzeniem piwa jęczmiennego, zwanego kormu. Pierwsze wzmianki pisemne o piwowarstwie w Czechach pochodzą z początku XI w. Dokumenty z XI i XII w. wspominają o uprawach chmielu, używanego do aromatyzowania piwa. O tym, że czeski chmiel miał wyjątkowy, delikatny aromat i niespotykany gorzki smak, dobrze wiedział Karol IV, który zakazał wywożenia sadzonek tej rośliny za granicę. Przywilej warzenia piwa otrzymały najpierw tylko klasztory i miasta królewskie. Jedynie mieszkańcy tych miast mieli prawo do wyrabiania słodu oraz prowadzenia browarów i wyszynków. Pierwsze miejskie browary powstały w XIV w., podobnie jak cechy browarników i słodowników. Piwowarstwo nabrało jeszcze większego znaczenia w XVI w., gdy browary w swych posiadłościach zaczęła budować również szlachta. Plantacje chmielu rozrosły się, a chmiel do dziś jest ważnym artykułem eksportowym. Piwa jasne powinny mieć odpowiedni kolor, dlatego muszą być dobrze filtrowane i klarowne. Piana to nie tylko ukoronowanie piwa, ale i świadectwo jego jakości. Piwo pozbawione piany albo jest gorszego gatunku, albo zostało zbytnio schłodzone. Już od najdawniejszych czasów złocisty napój służył również do przygotowywania najróżniejszych potraw, zwłaszcza mięsnych. W piwiarniach nadal podawane są specjalne sery piwne oraz zakąski na zimno (utopency, białe kiełbaski w marynacie) i ciepło. W licznych browarach produkuje się przede wszystkim piwa jasne. Największe browary to: Prazdroj i Gambrinus z Pilzna, Staropramen z Pragi oraz Budvar z Czeskich Budziejowic. Ciemnego piwa o recepturze pochodzącej z czasów średniowiecza można się napić w Pradze U Flekł (wyrabia się go tylko tutaj, od 1499 r.). Słynne jest także praskie piwo z Braníka. Budziejowicki Budvar walczy na rynkach eksportowych z amerykańskim gigantem Budweiserem. Czesi mówią ironicznie, że przed napiciem się budvara trzeba też kupić dwa kufle budwaisera, aby umyć w nim ręce.


Piwiarnie, gospody

Te dwie kategorie lokali czasami trudno odróżnić. Teoretycznie piwiarnie oprócz piwa serwują tylko zimne przekąski, a gospody - tradycyjne gorące posiłki (najczęściej pożywne i tłuste). Jednak w niektórych piwiarniach podaje się także dania gorące, głównie specjały kuchni czeskiej (zdaniem smakoszy bardzo dobre); to najlepsze miejsce, by zjeść posiłek tani, dobry, sycący, no i typowo czeski. W dobrym tonie jest zamówić do posiłku piwo - kelner zazwyczaj odhacza je zawczasu na karteczce, wiedząc, ze klient nie skończy na jednym. Przy okazji warto wspomnieć o czeskim zwyczaju picia przedpołudniowego samotnego piwka w gospodzie-piwiarni. Nie ma on nic wspólnego ze znanym m.in. w Polsce piciem piwa pod sklepem - polega raczej na rozkoszowaniu się w ciszy i samotności smakiem złocistego napoju.


Warto wiedzieć

Dobrym zwyczajem jest mówienie "dzień dobry" przy wejściu do piwiarni, sklepu, windy lub innego publicznego miejsca. Wychodząc, wypada się pożegnać. W Czechach mężczyźni wchodzą do restauracji lub kawiarni pierwsi, przed kobietami. Nie jest to bynajmniej wyraz braku szacunku dla płci pięknej. Wręcz przeciwnie, ma to chronić kobietę wchodzącą do nieznanego lokalu czy pomieszczenia.


Wybrane imprezy

Nowy Rok (1 stycznia) - przed południem ulice są prawie puste, a większość Czechów odsypia sylwestrowe szaleństwa. Coraz więcej ludzi Nowy Rok wita podczas zbiorowych imprez pod gołym niebem, najczęściej na rynku swojej miejscowości. W Pradze miejscem zabawy jest Rynek Staromiejski i plac Wacława. Wielkanoc (święto ruchome) - zgodnie z tradycją panowie powinni zaopatrzyć się w brzozowe witki, którymi w poniedziałek wielkanocny symbolicznie uderza się znajome panie i dziewczęta. Ponoć przynosi to szczęście. Ostatnio zdarza się jednak (jak w Polsce podczas śmigusa-dyngusa), że zwyczaj ten jest nadużywany, a ofiarami młodzieńców z rózgami padają wszystkie dziewczęta przechodzące ulicą. Święto Pracy (1 maja) - do niedawna tego dnia odbywały się pochody pierwszomajowe. Obecnie jest to po prostu dzień wolny od pracy. Dzień Zwycięstwa (8 maja) - jeszcze kilka lat temu obchodzone 9 maja. Pod pomnikami składane są kwiaty. Dzień Apostołów Słowiańskich (5 lipca) - rocznica przyjęcia przez Czechy chrztu z rąk misjonarzy Cyryla i Metodego, przybyłych z Bizancjum (863 r.). 6 lipca - dzień upamiętniający śmierć Jana Husa na stosie w Konstancji. Czesi często korzystają z dwóch wolnych dni (5 i 6 VII), aby gdzieś wyjechać. Dzień św. Wacława (28 września) - święto ku czci patrona Czech. Dzień Republiki (28 października) - odpowiednik polskiego Święta Niepodległości, 28 października 1918 r. proklamowano powstanie Czechosłowacji. Dzień walki o wolność i demokrację (17 listopada) - rocznica brutalnie stłumionej studenckiej manifestacji w 1989 r.; zapoczątkowała aksamitną rewolucję, która ostatecznie obaliła ustrój komunistyczny. Wigilia i Boże Narodzenie (24-26 grudnia). Przygotowania do tych świąt rozpoczynają się już na początku grudnia. Ozdabia się wtedy sklepy i ulice, na których spotkać można św. Mikołaja (ubranego w strój biskupi) w towarzystwie aniołka i diabełka.

Wybierz inny kraj

100% bezpieczeństwa

Bezpieczeństwo Twojej płatności elektronicznej gwarantuje firma eCard.

Nr 1 w Internecie

Największa sprzedaż wycieczek przez Internet od 1999 r.

Jesteśmy członkiem Polskiej Izby Turystyki i akredytowanym agentem IATA.

zamknij Podziel się z nami...
Wyślij
Formularz został wysłany.

Dziękujemy za przesłanie uwag.