Opis

Miasto Rodos dzieli się na dwie nierówne części: zwartą, otoczoną murami starówkę i Nowe Miasto, rozrastające się swobodnie w trzech kierunkach, powstałe w czasach okupacji tureckiej, kiedy to prawosławni Grecy, którym nie było wolno mieszkać w starej dzielnicy, założyli na jej peryferiach kilka połączonych później osad. W obrębie murów Starego Miasta wszystko podporządkowane jest turystyce, a w nowoczesnej dzielnicy Neochóri, na zachód od przystani jachtowej Mandráki, oprócz mnóstwa hoteli spotyka się tylko sklepy z pamiątkami, wypożyczalnie samochodów, biura podróży i bary. Samo wyszczególnienie głównych zabytków i atrakcji nie odda na pewno specyfiki średniowiecznej części Rodos. Uroku dodają miastu ciepłe kolory murów z piaskowca i wapienia, barwionych też czasem ochrą lub błękitem, oraz chodniki z kamyków, zwane chochláki. Najważniejszą częścią skupionych na północnym krańcu Rodos XIV-wiecznych fortyfikacji jest Pałac Wielkich Mistrzów. W 1856 r. większa część budowli legła w gruzach na skutek wybuchu magazynu amunicji wywołanego uderzeniem pioruna. Pałac odtworzyli dopiero Włosi, przeznaczając ją na letnią rezydencję Mussoliniego i Wiktora Emanuela III, jednak żaden z nich nigdy nawet nie odwiedził pałacu.Ulica Rycerska - w dużej części zrekonstruowana - prowadzi na wschód od rozciągającego się przed pałacem Platía Kleovoślou. Po obu jej stronach znajdują się "zajazdy", czyli dawne mieszkania joannitów poszczególnych narodowości i języków. Interesujący jest rdzawy meczet Sulejmana, odbudowany w XIX w. na fundamentach o 300 lat starszych. Pozostałości hellenistycznego Rodos to odrestaurowany teatr i stadion wraz z kilkoma kolumnami świątyni Apolla. Ruiny znajdują się szczycie Monte Smith, czyli dawnego wzgórza Ágios Stéfanos, przemianowanego na cześć brytyjskiego admirała, który stąd obserwował pole walki w czasie wojen napoleońskich.